Blogs

Een nieuw jaar. Nieuwe plannen. Goede voornemens. We kennen ze allemaal. Meer balans. Minder stress. Duidelijker grenzen. Eerder iets uitspreken. Beter voor jezelf zorgen op

De afgelopen tijd was ik hier stil. Niet omdat ik niets te zeggen had, maar omdat het leven even iets anders vroeg. Begin december is

Een collega zei laatst tegen me: jij bent toch tegen functioneringsgesprekken? Ik heb eerder een blog gepost waarin ik duidelijk maak dat er in een

Eind september postte ik al een blog over de eindejaar gesprekken. We denken vaak dat belangrijke gesprekken groot moeten zijn. Een gepland overleg, een afspraak

Je begint een gesprek omdat je iets wilt oplossen. Een misverstand, een verschil van inzicht, iets dat al te lang tussen jullie in hangt. Je

“Mag ik je wat feedback geven?” Een zin die vaak begint met goede intenties, maar eindigt in ongemak. Feedback is bedoeld om te helpen. Om

Gezegend met veel woorden knoop ik gemakkelijk een gesprek aan. Mijn valkuil is té veel woorden. Bij een van mijn klanten trof ik toen een

“We moeten even praten.” Vier woorden die we meestal pas gebruiken als er iets speelt. Ze kondigen niet alleen een gesprek aan, maar ook spanning.

December. Het seizoen van functioneringsgesprekken, eindejaar gesprekken en feedbackformulieren. Een moment om terug te kijken. Om waardering uit te spreken. Om stil te staan bij

In veel organisaties vervullen mensen meerdere rollen tegelijk. De leidinggevende is ook projectleider. De collega blijkt ook vertrouwenspersoon. De HR-adviseur zit ineens bij je in

“Ik wil dit even met je delen, maar ik ben bang dat het verkeerd overkomt.” Dat is een zin die ik vaak hoor in gesprekken.

In elke organisatie bestaan ze: ongeschreven regels. Ze staan niet op papier, maar je voelt ze meteen. Hoe laat ‘je geacht wordt’ binnen te komen.

“Mijn leidinggevende bemoeit zich nergens mee. Hij laat me volledig vrij.” Soms klinkt dat als een compliment. En soms… ook niet. Leiderschap betekent ruimte geven.

Informeel overleg. Even iets kortsluiten bij het koffiezetapparaat. Een snelle check-in voor of na een meeting. We doen het allemaal, elke dag. En terecht. Informele

“Ik weet het ook even niet.” Die zin kan verademend zijn. Of juist verontrustend. Het hangt helemaal af van wie hem uitspreekt — en van

“Dat is niet professioneel.” Het klinkt als een neutrale observatie, maar meestal is het een oordeel. En vaak ook: een afwijzing. Ik hoor het regelmatig

De meeste gesprekken gaan pas echt ergens over als het al schuurt. Als er iets misgaat. Als iemand uitvalt. Als er ontevredenheid is. Of als

Soms is het niet wat je zegt, maar hoe je kijkt. Niet wat je bedoelt, maar wat je uitstraalt. Niet het besluit zelf, maar het

Hoe je iets zegt, is minstens zo belangrijk als wat je zegt. Vorige week schreef ik over socratisch overleg. Heb je er al eens mee

Wat Socrates ons kan leren over écht horen We denken vaak dat we goed luisteren. Maar luisteren is niet: knikken terwijl je wacht tot je